You are currently browsing the category archive for the 'Edebiyat' category.
Hala yağıyor gökyüzü
bir musiki
karanlığa yattım
dinliyorum
sesini ninni gibi
epeydir dinlememiştim
özlemişim sesini
semanın.
Şerevaz, pepeçura, kastaniça kabaği
Sacayak, pileki, kundi kapandi gitti çaği
Kunci, minci, korkoti, koloti unutuldi
Bulme, galat, virani, kot, tiyereti, hopeçi
Gerdel, lahmi, pulama, küpün ağzinda peçi
Çali, çupi, kutuni, lavlire, kondaridi
Şimdi bahsettiğime güleyi bizum paçi
Lağus, şokali, lobya, panculi, perçem, harçi
Metuşi, nayla, pahça, kuri yaprak küfesi
Zimilaçi tikenin arkadaşi kukuli
Benim gibi fukara ısırgan yedi uyandi
İskemi, seke, konsul evun temeli taşi
Çiçili, kolistavra, langonanun kardaşi
Furnesi, turmulisi, çumuri, çilbur yerken
Paluzenin yanında dururdi ekmeğasi
Murmurisle nanuris uyuturdu bizleri
Çilipuli, puli, karatavuk, çişona
Alemidiye dondi makoçinun gözleri
Geçen zaman içinde değişti bizdeki dil
Şimdi bu sözcükleri ister oku ister sil
Rizeli arkadaşum anam canum kardaşum
Alem bilmesa bile ne deduğumi sen bil.
Rizeli Ahmet dayi. (nam-ı diğer Karanun Ahmet)
HÜZÜN YILLARI
Bu kaçıncıdır bilmem, belki elli
Sevgilimi arıyorum özlemişim, besbelli
Hüznü tütüyor yüreğimde dertli-kederli
Rize’min yolları bilirim, ıslak ve nemli.
Gezmekle bitmez ki yollar, saymakla bitsin yıllar
Kesmekle gitmez ki umudum, hemen yenisi fırlar
Kurtulamayacağım biliyorum ah o eski anılar
Hatırladıkca kahroluyorum, hüznüme yok mu çare dostlar?
Bu lezzet de ağır geldi, yarılır bile taşlar
Hiç mi vazgeçmeyecek, derinleşiyor, acı veren bakışlar?
Kaskatı kesilmiş, görmüyor musun belki biraz kıpırdar?
Bir tek sen kaldın biliyor musun de-şifre olmamış yıllar?
Son Yorumlar